အညာေျမ ေရႇးေဟာင္းၿမိဳ႕ပုဂံသို႕ ခရီးတစ္ေခါက္
Story By: Win Nyunt Lwin (EMBA 6)
မ်က္စိႏႇစ္လံုးပြင့္လာခ်ိန္ အဲယားဘတ္စ္ မႇန္လံုကားေပၚကေန ထေနာင္းပင္ေတြကို ျမင္လိုက္ရတာနဲ႕ အညာရဲ႕ အရိပ္အေငြ႕ေတြကိုစတင္ခံစားလိုက္ရတယ္။ နာရီၾကည့္မိေတာ့ မနက္ ခုႏႇစ္နာရီခြဲ၊ညက ကားတစ္စီးလံုး သူငယ္ခ်င္းေတြကာရာအိုေက ေအာ္ဟစ္ဆိုၾက၊ ေသာက္ၾကနဲ့မို႕ ဘယ္အခ်ိန္ အိပ္ေပ်ာ္ ၾကမႇန္းမသိ။ ေနာက္က်ိေနတဲ့ ဦးေႏႇာက္ကို အညာေျမ ျမင္ကြင္းက လန္းဆန္းေစေလသည္။ ေက်ာင္းယူနီေဖာင္းနဲ့ စက္ဘီးေလးေတြကိုယ္စီ ၊ စတီးထမင္းခ်ိဳင့္ေလး ေတြ လက္ကိုင္မႇာခ်ည္ကာ ေက်ာင္းရႇိရာဦးတည္သြားေနၾကတဲ့ကေလးငယ္ေလးေတြရဲ႕ ျမင္ကြင္းဟာ အညာက ကားလမ္းမႀကီး ေဘး၊ ေျမနီလမ္းေလးေပၚမႇာပဏာရလို႕ ေနေလရဲ႕။ ထံုးေဖြးေဖြးေစတီေလးေတြကိုလည္း လမ္းေဘး၀ဲယာ ဖူးေတြ႕ရခ်ိန္မႇာ အညာေျမရဲ႕ အလႇအပဟာ နံက္ခင္းမႇာ ပိုမိုပီျပင္သြားတယ္။ |
|
ေရႇးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ ပုဂံကို ဦးတည္ေမာင္းေနတဲ့ ကားဟာ ရမည္းသင္း၊ေပ်ာ္ဘြယ္ၿမိဳ႕ေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းျဖတ္သန္းေနတယ္။ ေပ်ာ္ဘြယ္အေရာက္ အညာေျမနီရယ္၊ စိမ္းစိုေနတဲ့ တဖက္ကမ်က္ခင္းျပင္ေတြရယ္၊ ေဘးမႇာ လႊတ္ေက်ာင္းထားတဲ့ ႏြားေတြရယ္၊ အညာေျမၿမိဳ႕ေစ်းကိုအနီးနားရြာေတြက ေစ်းလာ၀ယ္ၾကတဲ့စုၿပံဳရပ္ထားလႇည္းေတြရယ္က နံက္ခင္းျပင္ကို တမ်ိဳး ဆန္းသစ္ေစျပန္တယ္။ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းေရာက္ဖို႕ ဆယ္မုိင္အလို ၿမိဳင္သာယာရြာမႇာ ခဏနားစဥ္''စီးကရက္ရႇိလား'' လို႕ ကြမ္းယာ ဆုိင္ကိုေမးေတာ့ ''အျဖဴ ကုန္ေနတယ္'' ဆိုလို႕ အညာအေခၚအေ၀ၚသစ္ကို မႇတ္သားရျပန္ေသးတယ္။ ေန့လည္ တစ္နာရီေလာက္ ပုဂံေျမေညာင္ဦးကို ကားစ၀င္တယ္ဆိုရင္ပဲရင္ထဲမႇာ ''ငါျမန္မာကြ'' ဆိုတဲ့ ၀မ္းသာဂုဏ္ယူစိတ္ကလႊမ္းမိုးလို႕လာတယ္။ကြၽန္ေတာ္တုိ့ တည္းၾကတဲ့ 'ျမန္မာထရက္ရႇာရီေစာ့' ရဲ႕ အေဆာက္အဦးေတြကလည္း ပုဂံေရႇးလက္ရာပံုစံေတြမို႕ပုဂံရဲ႕ ေရႇးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမဆိုတဲ့ အေငြ႕အသက္ကို ပိုမိုခံစားရေစပါတယ္။
ေန့လည္သံုးနာရီမႇ စားျဖစ္ၾကတဲ့ ေန့လည္စာဟာ ျမန္မာဘူးေဖးဆိုင္အတြက္ေတာ့ အျမတ္က်န္မည္မထင္ပါ။ ''မိတ္ေဆြ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ့ ဆိုင္မႇာဟင္းမႇာစရာ မလိုပါ။ အမဲသား လံုး၀ မေရာင္းပါ။ ၀က္သား စား မစားကို ေျပာပါ။ ရႇိသမ် ဟင္းမ်ား အကုန္ခ်ထားေပးပါတယ္။ စိတ္တုိင္းက် စားသံုးႏိုင္ပါတယ္။ ဟင္းကုန္သေလာက္ ထပ္လိုက္ေပးပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ကုန္ကုန္လက္မတုန္ပါ။ ဘယ္ေလာက္ ေတာင္းေတာင္းလည္း လက္မေညာင္းပါ။ မတန္ရင္ ပန္းကန္ေတာင္ ႐ိုက္ခြဲလို႕ ရပါတယ္ဗ်ာ။ အလႇဴလုပ္သလို ေရာင္းတာပါ'' လို႕ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ စာသားဟာ အားလံုး ကိုသေဘာေတြ႕လို႕ ေနေစတယ္။လက္မလည္ေအာင္ လိုက္ပြဲေတြေပးရတဲ့ ျမန္မာဘူေဖးဆိုင္ရႇင္ကလည္းတကယ့္အလႇဴရႇင္လို တၿပံဳးၿပံဳးနဲ့ ရႇိလႇပါတယ္။ ဟင္းပြဲသံုးဆယ္ေက်ာ္ကို ဆာေလာင္စြာ သံုးေဆာင္ရင္း ကြၽန္ေတာ့စိတ္ထဲမႇာ နရသီဟပေတ့မင္း ဟင္းပြဲ ၃၀၀ နဲ့ စားေတာ္ဆက္ခဲ့တာကိုလည္းျမင္ေယာင္မိပါရဲ႕။
မိုးမရြာ၊ ေနမပူနဲ့မို႕ ပုဂံရဲ႕ စက္တင္ ဘာလဟာအလြန္သာယာလို႕ေနတယ္။တိတ္ဆိတ္တဲ့ အညာေျမမႇာ ကတၲရာလမ္းေပၚေျပးေနတဲ့ ျမင္းခြာသံေတြကဟိုးေရႇးေခတ္ပုဂံ ျမင္းစစ္သည္ေတာ္ႀကီး မ်ား စစ္ခ်ီတဲ့အသံကို ျပန္လည္ပဲ့တင္ ထပ္သေယာင္၊ ပုဂံၿမိဳ႕ျပႀကီး စည္းကားခဲ့စဥ္က ဘယ္လိုျဖစ္ခဲ့မလဲဆိုတာလည္း မိမိဘာသာေတြးေတာရင္း ဘုရားႀကိဳဘုရားၾကား၀င္ထြက္သြားလာခ်ိန္မႇာ ခရီးသြားလမ္းñႊန္ေကာင္ေလးေျပာတဲ့၀ိညာဥ္မ်ား ေပါႂကြယ္ရာ ပုဂံ ဆိုတဲ့စကားကို ျပန္ၾကားေယာင္မိတုံး ေက်ာဘက္မႇာ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ ခံစားလိုက္ရတာမို႕အျမန္ျပန္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဗူးဘုရား၊ ဓမၼရံႀကီး၊ အပယ္ရတနာစတဲ့ နာမည္ႀကီးဘုရားပုထိုးေတြ၊'လႇည္း၀င္႐ိုးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရား ေပါင္း'စာဆိုနဲ့အညီ လက္ñိဳးထုိးမလြဲမ်ားျပားလႇတဲ့ ပုဂံေစတီပုထိုးေတြကို ဖူးေမ်ာ္ရင္း ေရႇးပုဂံေခတ္သာယာ၀ေျပာမႈေတြနဲ့အတူ ခ်ိမ့္ခ်ိမ့္အလႇဴမဂၤလာပြဲေတြဟာလည္း မ်ားျပားစြာ ရႇိခဲ့ေပလိမ့္မယ္ ဆိုတာ ကြၽန္ေတာ္အေတြးခ်ဲ႕ခဲ့မိတယ္။
''ထု-ဓမၼရံ၊ ၪာဏ္-သဗၺñု၊ အႏု-အာနႏၵာ'' ဆိုတဲ့ ဆို႐ိုးတဲ့ ညီလႇစြာ အာနႏၵာဘုရားရႇိ အႏုလက္ရာေတြဟာ အ့ံၾသဖြယ္ပါပဲ။ ေလ၀င္ေလထြက္နဲ႕ အလင္းေရာင္ ေပးထားမႈေတြက ေရႇးေခတ္ ဗိသုကာ တုိးတက္မႈေတြကို သက္ေသျပ လို့ေနတယ္။ ''ေစတီရံတစ္ေသာင္း၊ မုဒ္ေပါင္း တစ္ေထာင္၊ လမ္းသံုးေျမာင္'' လို႕လည္း အာနႏၵာဘုရားကို တင္စားထားပါေသးတယ္။ လက္ရာစံုစြာ အာနႏၵာဘုရားမႇာ ပတ္ေလ်ာက္လမ္းသံုးလမ္းအနက္ အလယ္လမ္းကေန ဘုရားႀကီးကို ပတ္လို့ ပူေဇာ္မိစဥ္မႇာပဲ အတြင္းဆံုးပတ္လမ္းကရဟန္းသံဃာမ်ား၊ အလယ္ပတ္လမ္းကမင္းညီမင္းသားေတြနဲ့ ေဆြေတာ္မ်ိဳး ေတာ္မ်ား၊ အျပင္ဆံုးပတ္လမ္းက သာမန္ျပည္သူ ေတြ ေလ်ာက္ရာလမ္းေတြျဖစ္တယ္လို႕ လည္း လမ္းñႊန္က ရႇင္းျပပါ တယ္။ ေနာက္တစ္ရက္နံနက္မႇာ စြယ္ေတာ္ေလးဆူ ေန့ခ်င္းဖူးဘို႕ အားလံုးက ေစာ ေစာထ သြားၾကေလရဲ႕။ ဘုရားေတြ အမ်ားႀကီးထဲမႇာ ဧရာ၀တီ ျမစ္ကမ္းနဖူးမႇာ တည္ထားတဲ့ ေလာကနႏၵာဘုရားဖူးစဥ္ အခ်ိန္ဟာ အားလံုးရဲ႕ အမႇတ္တရပါပဲ။ ဘုရားတက္ေလႇကားထစ္မႇာ ေရာင္းတဲ့ လတ္ဆတ္တဲ့ ဧရာ၀တီငါးေလးေၾကာ္ေတြဟာ၀ယ္လက္မ်ားသေလာက္ ေရာင္းလက္ေတြလည္း မ်ားလႇပါတယ္။ ျမစ္ထဲက ငါးေလးေတြကို ျမစ္ေဘးမႇာ စားရလို့ ပိုမို ခ်ိဳၿမိန္ၿပီး အရသာရႇိတယ္တယ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စကားအဆံုးမႇာ ေနာက္တစ္ေယာက္က '' လိုကယ္ဘား ကို သြားၾကမယ္'' ဆိုေတာ့ အမ်ားစုက ေခါင္းညိတ္ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ့ ကားကို ထန္းေတာနဲ႕ အနီးစပ္ဆံုးေမာင္းၿပီး အမိန့္ရ မ်ိဳးႀကီး ထန္းရည္ဆိုင္ကို အုပ္စုလိုက္ ခ်ီတက္ၾကပါေတာ့တယ္။ ထန္းပင္ေတြရဲ႕အၾကား၊ ထန္းလက္ေတြနဲ့ ကာရံထားတဲ့ တဲငယ္ေဘး၊၀ါးကြက္ပ်စ္ေပၚမႇာ ထိုင္တာၾကာလာတာနဲ႕အမ် ေဆြးေႏြးစရာ အေၾကာင္းအရာေတြ ပိုမ်ားလာသလို အညာေျမရဲ႕အလႇဟာလည္း ပိုခံစားလို႕ ေကာင္းလာေတာ့တယ္။ယြန္းထည္၀ယ္ရင္ ျမေစတီဘုရားမႇာအေကာင္းဆံုး ဆိုလုိ႕ ျမေစတီက ျပန္အထြက္မႇာ ကားေပၚမႇာ သတင္းစာပတ္အထုတ္ေတြက အျပည့္ပါပဲ။
ညေနပိုင္း ပုဂံရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ကို ခံစားဖို႕ ေရႊဆံေတာ္ေစတီကို အေျပးအလႊားသြားၾကေသာ္လဲ တိမ္ñိဳမဲေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္မႇာ ေနက ပုန္းလ်ိဳးလို႕ ၀င္သြားေလရဲ႕။ ပုဂံေျမဟာ ကြၽန္ေတာ္အတြက္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေျခခ်ျခင္းပါပဲ။ ခရီးသြားရာသီအစမို့ ပုဂံဟာ ဧည့္ပါးလို႕ေနပါတယ္။ ဒီႏႇစ္ ပုဂံေျမကို ဧည့္သည္ေတြပို၀င္ဖုိ႕ႏုိင္ငံတကာ မီဒီယာေတြ ဖိတ္ၿပီး ျပသတာေတြလည္း လုပ္ေနၾကပါၿပီ။ ေရႇးၿမိဳ႕ေတာ္ပုဂံ၊ ျမန္မာ့ရာဇ၀င္ တစ္ေခတ္ဆန္းခဲ့ရာပုဂံဟာ ေလ့လာစရာ ေပါႂကြယ္၀တာနဲ့အမ် ျမန္မာ့ခရီးသြားလုပ္ငန္းမႇာအထင္ကရ ရႇိေနဦးမႇာပါ။
